Zon 04 Mrt

Enerverend dagje

Ik wilde nog een keertje bij Marken gaan kijken. Er lag daar een roestige boot in het water en het Paard is natuurlijk ook de moeite waard. De Mango had wat remproblemen, maar daar kon ik voorlopig wel mee leven. Niet dat hij niet wilde remmen, maar de rechterrem liet niet makkelijk los. Dat komt door de kabel, die moet vervangen worden.

De fiets loopt als een tiet, dus met een noodgang door Hilversum, Gooise meer en Weesp heen. Bij Ransdorp wilde ik een vlucht maken. Ik haalde mijn drone uit de tas en een prop bleef hangen, waardoor hij afbrak. Gaaf, ik had hem net sinds donderdag... Mijn oude lawaaierige set er weer opgezet, met dit weer echt heel duidelijk te horen. Gelukkig kosten die dingen bijna niks.

Lees verder
Vrij 23 Feb

Mink en de spookjes

Een paar jaar geleden wilde ik een maatje zoeken voor Isis, die haar broertje onverwacht verloren was. Niet dat die twee erg vaak samen waren.

Het werd Mink, een saai grijs cypertje van 12 weken. Ik heb mijn hele leven al katten gehad en Mink was bijzonder. Zo klein als ze was, ze was heel wijs en observerend. Ze heeft later drie stiefkittens opgevoed en ik denk dat het echt door haar komt, dat deze zo lief en emphatisch zijn geworden. Maar dit is een verhaal apart.

Een paar maanden geleden viel me op dat ze steeds rechts naast de tv naar de muur zat te kijken. Uiteraard denk je dat er wel een insectje of een stofje zou zitten. Na een paar keer heb ik de muur geïnspecteerd, maar er is echt niets te zien. Ze deed dit ’s middags en ’s avonds. Totdat ik een keer ’s nachts naar de wc moest, toen zag ik haar daar ook zitten. Dat is best wel een rare gewaarwording.

2018-01/img-20171227-wa0000.jpg

2018-01/img-20171225-wa0000.jpg

Als het mijn kind was geweest, had ik professionele hulp gezocht…

Een paar maanden gingen voorbij, terwijl ik wende aan het verschijnsel. De kat was verder per slot van rekening prima in orde.

Totdat ik ontdekte dat ze niet meer naar een plek keek, maar heen en weer alsof er twee focuspunten waren. Haar lichaamstaal was vriendelijk, ontspannen en opgewekt. Niet speels of agressief. Soms springt ze onverwacht op, om naar die plek te hollen en weer te kijken. De kijkduur is wel afgenomen van een uur of twee naar een kwartier gemiddeld. Maar er zijn nu wel meer plekken waar ze staart, nu zit ze ook vaak op de kast (waar ze normaal vaak slaapt). Haar mandje is nu ook een aantal keer van de kast afgevallen ’s nachts. Helaas heeft me dat niet wakker gemaakt. Ik ga daar een camera opzetten.

Waarom doet dit dier dit?

1)      Geluid: Er zou een geluid kunnen klinken daar. Ik vind dit niet erg waarschijnlijk. De jongere katten zijn heel erg alert op geluiden en die reageren niet. Bovendien is het een 40cm dikke betonnen draagmuur, zonder leidingen. Aan de andere kant woont iemand met een baan en op de eerste plek is bij hem helemaal niets. Dus ik verwacht niet dat hij om drie uur ’s nachts daar wat gaat doen. Bovendien doet ze het ook als hij niet thuis is.

2)      Stof of een insect: Waarom de andere katten niet, dat zijn veel grotere jagers. Ik zie het niet in ieder geval. En een insect een half jaar op een plek? Niet waarschijnlijk.

3)      Een geest: Hoewel dit nog de meest passende verklaring zou zijn - ik geloof er niet echt in, overigens – waarom zou een zichzelf respecterende geestverschijning een half jaar op een plek blijven hangen? Heeft ie niets beters te doen? En zoveel boeiends gebeurt er bij mij nou ook niet. Misschien vindt ie 3d printers leuk…

Schiet mij maar lek…


(ps) Die schroef is het ook niet, die zit alleen boven de kast
(pps) Nee, ik schijn daar niet met mijn laserpen. Dan hadden er vier katten gezeten en mijn teevee naar de palestijnen.

 

 

Ma 22 Jan

Ik ben een man

En mannen worden geacht een goed ruimtelijk inzicht te hebben. Wanneer je een met een uav (de echte naam voor een drone) speelt, is dat een nuttige eigenschap.

Edoch...

Het is gemakkelijk even te vergeten omhoog te kijken wanneer je het toestel lanceert, omdat je geconcetreerd naar het scherm zit te kijken. En zo gebeurde het dat mijn favoriete speeltje op ongeveer 15 meter in, van een achter me staande boom, overhangende takken hing.

En dat is een treurig gezicht...

Terwijl er allerlei oplossingen door mijn hoofd gonsden, vanaf ergens een ladder lenen (van 15 meter...) tot en met het bellen van de brandweer (wat duurder zou zijn dan een nieuwe drone kopen), waren alle bezoekers weggegaan, zodat mijn afgang enigszins beperkt bleef. Ik kon niets beters bedenken dan mijn Flathat matje (landingshulpje) in hoes omhoog te gooien.

Na ongeveer vijfennegentig keer gegooid te hebben, raakte ik inderdaad een tak en stortte de drone ter aarde. Lenig en snel ter been als ik ben, kon ik hem opvangen en voorkomen dat hij op de klinkers zou versplinteren.

Alles leek in orde, de drone was volledig onbeschadigd, op een missend topje van een prop na.

Alleen...

Na het opstijgen, waren de beelden op zijn minst een beetje vreemd te noemen. De gimbal bleek uit positie geraakt te zijn, maar was na enig gepriegel weer 100% in orde.