Zat 31 Okt

Helm zou verplicht moeten worden

In mijn laatste week als vrij man, besloot ik in mijn niet zo oneindige wijsheid een fietstochtje te plannen naar Ameland. Omdat ik afgesproken had met de andere site op mijn server, moest ik om om half twee de pont te kunnen nemen, midden in de nacht vertrekken.

Geen punt eigenlijk, heb meer dan eens een nachtje doorgehaald. Ik nam de kortste route en dat was via Blaricum, Almere Hout, Swifterband, Emmeloord, Lemmer, Leeuwarden en Holwerd. 175 Km 8 à 9 uur, eitje...

Geen wind, ik haalde hoge snelheden van 30-40 Km per uur. Helaas ging het bij Almere mis, ik ging onderuit. Ik gleed dusdanig lang over de weg dat ik flash-backs van mijn motorrijdperiode kreeg. Fietstassen lagen her en der verspreid en de neus van de fiets was scheef getordeert. Ik ben blij dat ik eigenwijs ben en gereedschap bij me heb.

Velen vinden dat onzin, je hebt het toch nooit nodig.

Verder leek de fiets in orde, tassen er op, niet zaniken en verder fietsen. In het begin deed het knap zeer. Ik heb een diepe schaafwond van 30 cm op mijn linker bil. Elleboog doet zeer en ik heb rechts in mijn lies een spier verrekt. Eigen schuld, had ik maar een helm moeten dragen. Nu een week later heb ik nog steeds flink last van deze plekken. 

Ik had ook wat tegenwind, ik dacht dat dit samen met de ge-wel-di-ge wegen in Friesland de reden was dat ik mijn snelheid nog maar op 20 km/u kon houden. Ik zou het net op tijd halen, dus ik nam geen tijd om de fiets te kontroleren. En met net op tijd, bedoel ik ook net op tijd. Ongeveer tien minuten voor tijd kwam ik aan.

Op Ameland bleek mijn achter remklauw uit het lood getikt te zijn, met als gevolg een aanlopende plunjer. Dat was de reden dat ik zo zwaar fietste dus. Ik was ook bek-af. En normaal stop ik niet eens voor de 250 km grens. Rem was ook tot op de draad versleten. Hmm, die miniinthebox zooi heeft dus een beperkte levensduur.

Erg beperkt.

Na verhelpen verder probleemloos rondgefietst op Ameland, als het mis zou gaan kon het nooit ver lopen zijn... Maar op de terugweg hoorde ik wel een hoop vreemde bijgeluiden en besloot de terugweg maar met de trein te doen. 

Nou, die bijgeluiden werden veroorzaakt door het spatbord en de versleten rem. Dat was geen probleem geweest. Wat wel een probleem zou zijn geworden, was dat alle batterijen leeg waren. Ik was van de overtuiging dat ik ze opgeladen had, maar dus niet... Ik zou midden in Flevonië zonder navigatie of licht hebben komen te staan.

2015-10/_a260030.jpg

2015-10/_a250017.jpg

2015-10/_a260025.jpg

2015-10/_a260054.jpg

2015-10/_a260057.jpg

Zat 10 Okt

Schoenen

Hmm, het is meer dan een maand geleden dat ik hier iets neergezet heb. Het is nou ook niet dat ik niets te vertellen heb, maar daarentegen vertel ik ook niet alles.

Oh? Jullie zetten wel je hele hebben en houwen op het net?..

Ik ben weer aan het schrijven. Mijn huidige boek is een geheel ander verhaal dan de andere drie. Niet dat die drie nou heel erg op elkaar lijken, maar het huidige boek is rauwer. Dan word ik ook nog eens overvallen door één van mijn proeflezers met de vraag waar deel twee blijft van de Kronieken van Binnenaarde...

"Het zijn toch Kronieken en geen Kroniek? Nou dan..."

Daar heeft ze wel een puntje. Ik kan nu twee dingen doen. Die "en" weghalen of een tweede deel schrijven. En laat dat laatste nou steeds meer aantrekkingskracht krijgen. Zonder dat ik er moeite voor doe dringt er een plot op in mijn geest. Het lijkt een beetje op een rondje om het huis lopen zonder aan "wolf" te denken. Alleen gaat het hier niet om één woord, maar een heel verhaal.

Een dichteres heeft ooit eens gezegt dat de gedichten doorkwamen en niet door haar zelf werden bedacht. Ze klaagde zelfs over het feit dat die gedichten vaak doorkwamen op een moment dat ze geen pen en papier bij de hand had. Ik begin meer en meer te vermoeden dat ze gelijk heeft. Ik heb steeds minder het idee dat ik zelf degene ben die de ideeën krijgt. Soms lijk ik zelfs in trance te zijn tijdens het schrijven. Het stuk lijkt zich dan bijna vanzelf geschreven te hebben.

Genoeg geraaskald...

Natuurlijk is het leuk om een boek te produceren, maar als er maar een handjevol lezers er plezier aan beleven, is dat nou een beetje verspilde energie. Ik heb zelfs overwogen om de boeken gratis te gaan aanbieden. Ook kun je zelf gaan uitgeven, maar dan zijn er twee probleempjes.
Probleem 1: Je moet het gaan redigeren en dat is simpel noch goedkoop.
Probleem 2: Je moet ook reclame gaan maken. Leuk natuurlijk om het op je eigenste website te gaan zetten en al je volgers op twitter te irriteren met spam, maar dat gaat dus niet werken.

Ik heb dus de stoute schoenen aangetrokken en ga een uitgever benaderen. Dit weekend maak ik dus een synopsis en ga mailen. 

Zelfs Stephen King is door een heleboel uitgevers afgewezen.... Ik krijg het al warm bij het idee alleen.

Oh ja, Ik fiets ook nog

2015-10/_a090009.jpg

2015-10/_a040001.jpg