Woe 17 Feb

Verhaaltje voor het slapen gaan

Met steeds meer moeite kon hij zijn falende lichaam de trap op krijgen naar zijn kamer. Naar buiten was hij al in geen weken geweest. Boodschappen liet hij bezorgen en de paar keer dat hij voor behandeling naar het ziekenhuis moest, deed hij met een limousine. Een lijkwade heeft geen zakken, waarom zou hij een oridinaire taxi nemen? Zijn zogenaamde vrienden doen alleen aardig tegen hem om een deel van de erfenis te krijgen. Wat zullen ze teleurgesteld zijn.

Zijn brein doet het nog goed, gelukkig maar, het zou jammer zijn als hij de laatse fasen van de uitvoering van zijn idee niet zou kunnen uitvoeren. De benodigde hardware heeft hij gemaakt toen hij zich nog wat makkelijker kon bewegen. Gelukkig draait het nu nog om de software. Toch gaat ook dat steeds moelijker. Lang zitten in zijn bureaustoel gaat erg zeer doen. Door de kanker is hij heel sterk vermagerd en met zijn laatste krachten volvoerde hij de laatste testen. Alles werkte vlekkeloos, een beter resultaat had hij niet kunnen krijgen. 

De steampunk helm zat raar op zijn hoofd. het ijlde een beetje na op zijn bewegingen, wat de indruk gaf dat hij elk moment kon afvallen als leren riemen het niet op zijn plaats hadden gehouden. Even laat hij zijn magere lichaam achterover leunen, voordat hij de sequentie op de computer startte. De computer begon steeds een aantal seconden af te tellen, waarna het scherm andere gegevens toonde. Zo nu en dan klonk er een alarmsignaal, die werd afgebroken door ietwat onzekere handelingen van de jonge jongen. Dan verschijnt er een grote melding op het scherm; "Sequence finished." Tergelijkertijd zakt het dode lichaam slapjes scheeft in de stoel. Het was gelukt. Zijn geest is nu in de computer. Zijn zintuigen zijn nu het Internet. Hij zou zich niet vervelen. Hij voelde zich licht en energiek. Hij kon overal gegevens naar zich toe trekken en zich manifesteren als een echt persoon op de diverse fora's en persoonlijke pagina's.

Het weekend vloog om totdat de werkster zijn dode lichaam in de stoel vond. Ze kon geen polsslag meer ontdekken in het koude lichaam. Ze zette als vanzelfsprekend de computer uit. 

"Daar heeft hij toch niets meer aan!"

Woe 10 Feb

VPN en beveiliging.

Nu ik weer een nieuwe schrijfmachine heb en van plan ben om weer eens een paar daagjes aan het strand te gaan schrijven, rees de vraag om de bestanden op mijn nas te kunnen bereiken vanaf datzelfde strand. Uiteraard is dit onzin, natuurlijk. De benodigde bestanden worden geüpdate door een locaal gehoste cloudservice. Voor de IT-Autisten... DS Cloud van Synology.

Edoch...

Ik wil het gewoon... Om deze bestanden te bereiken zijn een aantal protocollen beschikbaar. Als eerste FTP, maar die is behoorlijk onveilig en niet zo heel handig. Dan maar via een systeem wat VPN genoemd wordt. Dit zou heel veilig zijn en erg handig in gebruikt. (Ik negeer het web interface volstrekt bewust.) VPN bestaat in meerdere soorten en smaken, maar de Nas beschikt er over drie.

Als meestgebruikte PPTP, een door Windows gebruikt systeem. Makkelijk in gebruik, vindt de servernamen en nog simpeler te installeren. Helaas volledig gekraakt en dus af te raden. Niet dat je dat in zoveel woorden vindt op het grote wijde web, maar dank zij een vriendelijke en behulpzame collega was het me al snel duidelijk.

Dan maar IPSec. Na een compleet weekend geprutst te hebben, blijkt dat het niet heel erg goed te werken met Windows versie groter dan 6 (Vista). Had ik graag wat eerder willen weten.

Gelukkig: de open source community to the rescue; OpenVPN, het meest veilige protocol en relatief snel geïmplementeerd. Bovendien alle Nassen bereikbaar. Na drie dagen kom ik erachter dat deze de namen van de deze nassen niet kent. Tenminste overal, behalve op mijn werk. Een DNS server installeren bood geen soelaas.

*Bonkt hard met hoofd tegen muur en leert ip-adressen uit zijn hoofd*

Toch maar FTP?..

(Nas = Network Attached Storage: een netwerkschijf)
Ma 01 Feb

Weer aan het schrijven

Een van mijn meest enthousiaste proeflezeressen polst mij met enige regelmaat of er een deel twee van de Kronieken van Binnenaarde zit aan te komen. Nu wil ik haar best een pleziertje doen, maar ik ben nog aan het schrijven van "De alliantie van Terra en Theia." Dit boek wordt vanuit twee zichtpunten geschreven en dat is best moeilijk. 

Wij mannen houden niet van moeilijk...

Sommigen zouden het lui noemen, maar dat beeld verwerp ik ten stelligste. Een bijkomend probleempje is het feit dat ik geen schrijfmachine meer heb, dus dan moet ik het aan mijn bureau met mijn pc doen. Vind ik niet zo ontspannen houding dus ik heb mezelf een nieuwe schrijfmachine bezorgd. (De oude had ook een probleempje die ik mateloos irritant vond, overigens).

De nieuwe heeft er alle schijn van mijn vriendje te worden. Het is zowel een computer als een tablet. Een concept waar ik jaren geleden al naar uitkeek en toen het er was, niet te betalen was. 

Inmiddels zijn de eerste hoofdstukken van de Kronieken II af...