Woe 28 Dec

tweedijkenrit

Subtitel: drie keer is scheepsrecht.

ik heb een aantal malen een rondje afsluitdijk gemaakt. Altijd was dit het grote rondje: Soest -> Amsterdam -> Den Oever -> Makkum -> Kampen - Harderwijk -> Bunsburg *-> Soest of andersom. Ongeveer 330 km. Dit jaar kreeg ik het idee een ietsje kleinere variant via Lelystad te volgen, dan kom je over zowel de dijk Enkhuizen Lelystad en Afsluitdijk. Op de koop toe is dit ook nog een kortere afstand. Zoals de subtitel al zei, dit is de derde keer dat ik deze rit start.

De eerste keer waren er redelijk onverwacht waterhozen en zware stormen op het IJsselmeer en het Ketelmeer. Het leek me onverantwoord om door te gaan, dus bij Enkhuizen ben ik op het mooiere weer zuidelijker af gekoerst.

Bij de tweede keer – wederom op de Gaucho - daarentegen begaf de lager in mijn achternaaf het. Geen schande, met meer dan 40.000 km achter de kiezen. Wederom bij Enkhuizen gestopt, maar nu met de trein verder.

Soms is openbaar vervoer wel handig.

Nu ik erover nadenk, ik heb sinds dien niet veel meer op De Gaucho gefietst, terwijl ik hem snel gerepareerd had. Kan de Gaucho overigens niets aan doen. En eergisteren kwam ik op het idee om met de Mango hetzelfde te proberen.

Wat kan er misgaan?..

De rit begon voortreffelijk, prachtig weer, fris maar niet echt koud en bovendien zit je in een velomobiel. En inderdaad reis je met zo’n ding sneller dan op een open ligger. Bij het begin van de eerste dijk stond er een frietkot. Ik besloot eerst maar eens wat calorieën naar binnen te werken. Daar raakte ik aan de praat met twee gezellige mannen, waarschijnlijk vader en zoon. Ze wilde alles weten over “het ding” en ik heb ze alles uitgelegd. Na het praatje en de *kuch* patat *kuch* weer verder de dijk af. Vlakbij het punt waar het fietspad zich naar de wegkant verplaatst een sanitaire stop gemaakt.

Ik zou ook eens de hele dijk halen.

Toen ik weer weg wilde rijden, merkte ik snel dat ik een lekke band had. Vaak ontgaat me dat in de eerste instantie in een velomobiel. Ik wilde de band gewoon plakken. Ik wissel pas als laatste redmiddel en plakken kost me ook maar vijf minuten. Mijn pomp zit een beetje strak om het ventiel en de kracht om hem los te trekken was te groot voor het vergane rubber. Het ventieltje bleef in de pomp zitten. Geen nood, ik heb een reserve bij me.

Whoeps, dat is de verkeerde, die had geen ventiel meer om te beginnen

Lees verder
Woe 28 Dec

Oude liefde

Jouw nieuwe liefde is iemand anders oude liefde en daar is niets mis mee. Zo ook met velomobielen. Mango59 heeft een leven achter haar rug als plezier- maar voornamelijk forensvoeruig. Ook op haar heeft dat sporen nagelaten. Zij is geenszins in deplorabele staat,  maar er zijn wel een tweetal puntjes van aandacht.

Als eerste de banden. Niet dat die versleten zijn, maar door de tijd is het rubber wat uitgedroogd. Dat geldt meer nog voor de binnenbanden Het ventiel scheurt zonder problemen af, maar dat is een ander verhaal.

ik heb de aanwezige verlichting vervangen voor een Bush & Muller Cyo lamp. Al gauw ontdekte ik waarom de vorige eigenaar voor zijn methode heeft gekozen. De bedradig is niet betrouwbaar meer en er is ook de nodige wildgroei geweest. Het viel dus niet mee om een werkende geschakelde aansluiting te vinden. Dus ik koos ervoor om tijdelijk de lamp te laten branden op de drie kleine accupacks die ik heb, een experimentje in mijn woonkamer wees uit dat de lamp het prima deed.

De lamp met enige moeite - hij paste niet echt - in de neus van de fiets gemonteerd. Toen ik eindelijk een nachtrit maakte vond ik dat de lichtopbrengst nogal tegenviel. het duurde even voordat het kwartje viel, maar de hoofdlamp ging niet aan. Kennelijk was de weerstand in de veel langere draad net genoeg om een te laag voltage te geven. de B&M kan een brede reeks voltages aan, maar er zijn kennelijk grenzen.

Overigens, de dagleds geven meer licht dan de gemiddelde fietslamp hier in de handel.

Even de draden tegen de on-board accu gehouden en alles lichtte op. Nu nog even een geschikt aansluitpunt vinden. Dit was om heel eerlijk te zijn niet te doen. En passant wel het knipperlichtprobleem opgelost. Helaas wel een draadje linksvoor losgetrokken, dat moet even gesoldeerd worden.

Eigenlijk moet de hele boel vervangen worden voor een nette draadboom, maar vooralsnog werkt het.

Maar ook met hoofdled aan vind ik de Cyo een beetje teleurstellend. In een donker bos zie je de padranden nauwelijks. Hij heeft wel een mooi breed beeld. Ik denk dat ik er maar een tweede bijzet. Dat wordt weer even speuren naar een aanbieding.

Het mag natuurlijk niks kosten...

Zon 25 Dec

Nieuwe liefde

Nee,  ik ben niet weer aan het daten. 

Sinds een maand heb ik er weer een nieuwe fiets bij. Voor mij nieuw dan, wel te verstaan. Een velomobiel, je weet wel,  zo'n overmaatse dildo op wielen. De vorige keer dat ik zo'n ding had  was het geen groot succes. Ik reed er nog niet mee rond,  of ik kreeg ernstige rugproblemen, ernstige verlammingsverschijnselen.

Toen ik hersteld genoeg was, kreeg ik een ongeluk waardoor het ding redelijk beschadigd was. Niet mijn fout maar door de nalatige ABN-Amro heb ik mijn recht nooit gekregen. Het duurde erg lang voordat mijn rug weer voldoende hersteld was om hem te kunnen repareren,  maar om een lang verhaal kort te maken, hij is niet meer in mijn bezit.   

Nu ben ik in het bezit van Mango59 en dat nummer is niet het bouwjaar,  maar het serienummer... 

Onze relatie kwam een beetje stroef op gang,  ik denk dat ze nog teveel aan haar vorige baasje gehecht was. Ik kreeg blauwe plekken op mijn schouders. De vorige eigenaar is geen schriele kerel,  maar ik ben nog forser. Ook had ik erg veel moeite om erin te klimmen. Ik moest een latente claustrofobie onderdrukken, maar langzaamaan begonnen we  aan elkaar te wennen.  

Toch waren er een paar dingen niet naar mijn zin. Om te beginnen was ik niet heel erg blij met de verlichting. Twee redelijk felle lampen zaten aan de spiegels gemonteerd. Niet de plek, maar het type lampje beviel me niet heel erg. En na een keer van het fietspad af, een weiland ingereden te zijn en een tochtje in redelijk dichte mist vanaf Putten lieten me besluiten dat de lampen weg moesten. Door de niet scherp gesneden lichtworp werd de mist een dichte witte muur voor me. Bij tijd en wijle moest ik naast me de rand van de weg volgen, want ik zag absoluut niet waar ik reed.  

Er zit nu een Bush &  Muller Cyo voorin. De lichtopbrengst valt me een beetje tegen, maar ik denk dat dat door het glaasje van de dildo velomobiel  komt. Een beetje tandpasta met een doekje zal vermoedelijk wonderen doen. In ieder geval is de worp veel beter. Ik vind overigens wel dat er veel dure rommel als fietsverlichting wordt verkocht. Je ziet zelf niets, maar de rest van de wereld sukkelt met lasogen het fietspad af.

Ook heb ik ook door een groot aantal kleine ingrepen de fiets een stuk stiller gemaakt. Hij zoeft nu geruisloos over de weg. Nou ja,  bijna geruisloos er zit nog een krakje in het trapas. Waarschijnlijk even loshalen, invetten en klaar is Kees Beru. Niet het meest makkelijke klusje in een dildo velomobiel.  Inmiddels ook een draadloos tellertje geplaatst en de GPS een goed plekje gegeven. Er moeten nog steeds een paar klusjes gedaan worden,  maar we doen rustig aan. 

2016-12/oi000002.jpg

2016-12/oip00002.jpg