Zon 09 Apr

Twee dijken rit

Ook bekend als:

De 6 provinciën tocht
Ook bekend als:
Ik kan het nog.
Ook bekend als:
Sakkerloot, dat ging maar net goed.

Zwerven
De laatste tijd is mijn grootste probleem dat ik niet weet waar ik heen zal gaan fietsen. Het is niet altijd even leuk om 24 uur onderweg te zijn (soms wel) maar hier dicht in de buurt heb ik het allemaal wel gezien. Wederom besluiteloos twijfelde ik ook nog of ik de Gaucho weer eens zou pakken of met de Mango op weg zou gaan.

Het werd de Mango…

Zonder doel voor ogen belandde ik onverwacht bij het gemaal Blocq van Kuffeler. De reis ging voorspoedig en ik zette koers naar Lelystad. De snelheid was voor mij ongekend, ik reed tussen de 34 en 42 km/u. Vrijwel in één keer doorgereden naar Enkuizen. Op de Houtribdijk kwam ik een witte Mango tegen.

Het is net als met auto’s, de auto waarin je net rijdt zie je ineens veel meer…

In Enkhuizen heb ik een bak kibbeling gegeten, terwijl ik in de aandacht viel van een medewerkster die me niet bediende. Ze kwam zelfs bij me zitten een sigaret roken. Oei, dat is een elementair foutje…

Doolhof
Het was een beetje een probleem Enkhuizen weer te verlaten richting Medemblik. Er staat geen bord en mijn GPS deed raar. Mijn schuld maar laten we het verhaal niet te lang maken. Rode draad is wel, dat je met OpenFietsMap nauwelijks meer kan routeren (Met de Garmin maps is het ietsje beter, maar zwaar onvoldoende). Dan maar blind richting het noorden, komt Medemblik vanzelf langs. Wel jammer van het dwalen, want ik besefte dat ik wat weinig stroom voor verlichting bij me had. Dus ik moest zo ver mogelijk komen voordat de zon onder was. Geen rusten meer voor mij. Bij het remmen en manouvreren hoorde ik een knal uit het vooronder. Omdat ik verder niets merkte ben ik doorgereden.

Versnelling
Maar een man moet wanneer hij moet, dus regelmatige plaspauzes zijn verplicht. Zeker met mijn medicatie. Tijdens deze korte intermezzo’s laat ik wel eens een tweet.  Een medeligfietser verhaalde dat hij wel eens de berg bij Austerlitz is opgereden met een vastzittende versnelling. Ik rijd nog niet weg of ik merk dat het bereik van mijn versnellingen zeer beperkt is. Gelukkig bleek de oorzaak een simpele te zijn. Mijn fototas drukte de beschermkap van de derailleur in. Het stuk tussen Medemblik en de Afsluitdijk, vind ik nog steeds heel bijzonder.

Dijk twee
Het afleggen van de afsluitdijk ging bijzonder hard, met een gemiddelde van 40+ transformeerde de Botenbouwer van Makkum snel van Fata Morgana tot imposant gebouw. Ik kreeg wel weer last van mijn linkervoet. De nieuwe schoenen zijn veel beter, maar nog steeds pijn dus. Gelukkig ging het relatief snel over.

Frieslân
De slechte wegen die aan een overdosis verkante klinkers lijden, liet de snelheid teruglopen naar 34km/u. Om de race tegen de zon te winnen, ben ik niet in Makkum gestopt, maar rechtstreeks van Kornwederzand naar Lemmer gereden.  Onderweg was er nog wel een toeterende auto achter mij. In eerste instantie dacht ik dat het binkies waren, maar het was een stelletje. Geen idee wat die nou wilden. Ik vermoedde dat ze me wilden waarschuwen over de scheeftstand van mijn achterwiel, maar dat was pas later.

In Lemmer was er nog een snackbar open. Niet mijn voorkeur, maar ik verwachtte niet, dat ik nog iets te eten kon krijgen onderweg, dus… Ik raakte in gesprek met de dame achter de balie en een klant. Toen ik vertelde hoe ik gefietst had kreeg ik een Dejà Vu. De lichaamstaal van de dame maakte duidelijk dat ze me niet geloofde. In Flevonië ging de snelheid weer wat vooruit, na de slechte fietspaden van Friesland en Noordoostpolder, maar de vermoeidheid begin er in te sluipen. De snelheid lag nu op 30km/u Nog steeds respectabel ten opzichte van de Gaucho. Daarentegen is de Vogelweg een soort psychologische marteling voor me. 60Km rechtuit, met één z-bochtje. Het leek wel of die twee torens van Nozema maar niet dichterbij wilde komen. Man, wat zie je die dingen van een grote afstand.

Theehuis Eemnes
De brug over de A27 bij Eemnes en Blaricum loopt steil naar beneden. Hoge rijsnelheid, terwijl je lekker uitrust. Beneden moet je wel remmen, waarbij de fiets vreemd reageerde. De linker rem hapte ongelofelijk, zonder dat je veel kracht op de rem uitoefende.

Toch maar eens naar kijken…

De rest van de 7 kilometer lange Wakkerendijk ging verder probleemloos, maar toen ik bij de kant van Baarn de weg moest oversteken bleef de fiets steeds hangen.. Controle toonde aan dat een kogelgewrichtje onder zijn leeftijd bezweken was. Het wiel was niet stabiel meer. Damn, dat is nog negen kilometer lopen naar huis. Vanaf Groeneveld ging het weer en ben ik rustig naar huis gereden. De linker rem had ik uitgeschakeld en kon met wat tegensturen nog steeds stoppen. Ik heb alleen de laatste 100 meter moeten lopen, de overdaad aan smerige drempels hier in Soest, noodde niet uit tot het tarten van het noodlot.

05:00 was ik thuis, een uur later dan ingeschat (met een gemiddelde van dertig, niet helemaal gehaald)
335 km op mijn teller.

twee reacties

Heel leuk verhaal. Met veel plezier gelezen.
Enne..ik geloof je avontuur wel hoor! :-)

Df-xl-20 - 11-04-’17 21:47

Ah, gelukkig. Er is iemand die me gelooft.

Beru - 19-04-’17 14:55



(optioneel veld)
(optioneel veld)
Helaas is deze domme vraag nodig tegen overdreven veel reactiespam.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.