Zon 23 Apr

Rampenrit

Ik heb redelijk wat onderhoud aan mijn Mango gepleegd en de punten op mijn lijstje zijn bijna afgewerkt. Het enige wat nog moest gebeuren zijn een nieuw draadboompje en twee kogelgewrichtjes vervangen. Er waren wat problemen met mijn Risse schokdemper, maar na het weer oppompen had hij meer dan 200 kilometer probleemloos verduurd. 

Ik besloot weer een poging naar Antwerpen te wagen. De tocht is op zijn kortst ongeveer 300 kilometer. Het zou een eerst zijn om met de velomobiel naar het buitenland te gaan.

En zo startte ik zaterdagochtend om half elf…

De kilometers vlogen voorbij, Vianen, Meerkerk, Gorinchem, Raamsdonksveer, Breda, Zundert vlogen voorbij alsof ik met de auto was. Je kan zeggen wat je wil, maar met zo’n velomobiel schiet je lekker op. In België ging het minder rap, de Bredabaan is voor fietsers suboptimaal. In de plaatsen zelf blijken de Belgen de fietspaden voor van alles te gebruiken, behalve om te fietsen. Vooral verkeersborden en geparkeerde auto’s zijn favoriet. Ik besloot toen om de terugweg toch over Roosendaal te laten gaan, die weg is veel beter berijdbaar.

Ik was nog niet in Antwerpen, toen de fiets zwaar begon te lopen. Ik rook ook rubber.

Sejit, dat probleem ken ik…

De Risse demper was leeggelopen. Oppompen met een gewone fietspomp bood geen soelaas. Ik begon me echt zorgen te maken over hoe ik terug moest komen. De vorige eigenaar had achterin een reserveband gepropt. Ik heb deze lekker laten zitten, je weet maar nooit. Dus ik heb de dikke Greenguard verwisseld voor de veel dunnere Comet, waarbij de binnenband explodeerde bij het oppompen. Geen idee waarom. Gelukkig had ik nog één binnenband. De fiets schoot weer vooruit, het wiel was weer vrij. Ik besloot meteen weer om te keren om zo ver mogelijk terug te komen voordat het echt missging. Uiteraard reed ik vrijwel meteen weer lek. Ik kon geen lek vinden, dus weer opgepompt. Toen kwam ik toevallig een Decatlon tegen, die nog open was (alles was inmiddels al dicht). Ze verkopen gelukkig daar 20” binnenbanden, maar alleen formaat terreinwagen. Ik ontdekte ook dat het stoelscharnier stuk was gegaan, maar daar merkte je weinig van tijdens het rijden.

Antwerpen ligt vrijwel geheel opgebroken en door alle omleidingen stond ik na eindeloos gestuiter op de kinderkopjes onverwacht voor het MAS. Ik was het helemaal zat. Ik wilde niet meer wachten totdat het avond was en wilde weer naar huis. Er was iets aan de hand, grote hoeveelheid mensen op de been, dus ik was die stad nog niet zomaar uit. De Bredabaan leek eindeloos en ik was blij dat ik de Nederlandse grens weer zag.

Niet dat de fietspaden voor Zundert nou veel beter zijn dan de Belgische tegenhangers.

Scheve stoeptegels worden afgewisseld door klinkerpaden, terwijl de auto’s op mooi asfalt reden. Was dat stukje breder asfalteren nou echt zo duur?

Bij Zundert reed ik lek. Fiets weer op zjn kant; band plakken. De naad was losgelaten, gaf geen vertrouwen in die band. Terwijl ik aan het plakken was, kwam er een oudere man vragen of hij kon helpen. Hij dacht wel dat ik een emmer water nodig zou hebben om het lek op te sporen. Ik liet hem een leakfinder zien. Hij vroeg waar ik vandaan kwam. Ik zei uit Antwerpen. Hij keek me ongelovig aan (40 KM of zo iets). Zijn houding was duidelijk toen ik zei dat ik er vanuit Soest eerst heengefietst was.

Och…

Een paar kilometer verder viel mijn verlichting uit. Urghh… Gelukkig heb ik een extra fietslamp bij me. Hoewel het stukje België me erg vermoeid had, besloot ik niet te rusten. Ik was bang dat de band het weer zou begeven. Vanaf Gorinchem begon de vermoeidheid er wel in te sluipen, de snelheid liep behoorlijk terug. Ik kwam er wel achter dat je vanaf Gorinchem naar Vianen helemaal langs het water kan rijden, goeddeels langs een vrij liggend fietspad. Cool. Op die weg begon ik een raar geluidje te horen. Mijn rem leek aan te lopen. Wanneer ik de hendel liet “schieten” hield het op. Helaas bleek later dat vermoedelijk de remschoen versleten is. Maar ik had al eens geoefend met alleen rechts remmen, dus heb ik hem losgehaald.

Om half vier was ik thuis.

Reparatielijst is nu:

1)      Demper vervangen (10min)
2)      Stoel repareren
3)      Rem(men) repareren
4)      Elektra (hoop dat mijn nieuwe accu niet weer stuk is)
5)      Kogelgewrichtjes

Wordt nachtwerk, wil weer weg komend weekend (vier dagen vrij)

twee reacties

Tja, die Risse……..!

Ik mag er van mijn naamgenoot eigenlijk niets negatiefs over zeggen.

Gelukkig hoef ik er ook niets negatiefs over te zeggen.

De demper vertelt het negatieve verhaal zelf wel.

Wim -de roetsende (URL) - 23-04-’17 19:04

Ik heb inderdaad begrepen dat iedereen hem inmiddels gedemonteerd heeft. Ik snap het niet, met een Shockrox 30Mm gereden. Ik ga hier een stukje over schrijven.

Beru - 24-04-’17 06:21



(optioneel veld)
(optioneel veld)
Helaas is deze domme vraag nodig tegen overdreven veel reactiespam.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.