Zon 21 Mei

Emmerik

Om te beginnen een huishoudelijke mededeling. Ik weet dat foto's irritant traag laden. Ik probeer er wat aan te doen. Ik denk dat ze nu wat sneller zijn.

Eigenlijk was ik van plan om weer naar Antwerpen te gaan. De hele week was ik daar zeker van. 

Tot zaterdagochtend...

Toen had ik geen zin meer. Ik besloot na veel vijven en zessen om naar Emmerich te karren. Lang geleden dat ik de grote gevaarlijke Ginkelse Heide overstak. Het enige nadeel was dat ik op de terugweg weer de helling bij Arnhem opmoest.

Aan de andere kant, je hoeft dan tot Ede niet meer te trappen...

Toen ik vlak bij de grens was twijfelde ik heel even over de route en wierp een blik op mijn GPS. Die was uit. Oh ja, die was de vorige keer al leeg. Hij moet dus vrijwel vanaf het begin hebben uitgestaan. Kennelijk had ik de route uit mijn hoofd gevolgd. Ik besloot hem ook niet meer aan te zetten, eens kijken waar het schip strand. In Deutschland besloot ik de fietsborden te volgen en niet meer de route langs de bekende weg volgen. Hierdoor zag ik wel een heel mooi stukje Duitsland.

Wat je niet hebt in Deutschland is gebrek aan belangstelling. Ik dacht dat velomobielen ook daar gemaakt werden. 

2017-05/p5201357.jpg

2017-05/p5201359.jpg

2017-05/p5201361.jpg

2017-05/p5201364.jpg

 

Bijna iedereen stopte om te kijken.

De terugweg besloot ik heel anders te doen. Ik zou niet meer op de kaart kijken, maar testen hoe mijn topologische kennis was. (Op school had ik een 7, maar dat was omdat ik een zeer geavanceerd spieksysteem had uitgevonden.) Ik reed eerst naar 's Heerenberg, waar ik er achter kwam dat dat ook echt een berg is...

Had niemand mij kunnen waarschuwen?

Door naar Beek kwam ik een stuk tegen waar ik al eens eerder geweest was. Met mijn Hurricane. Ik weet niet hoe hard ik precies ging, maar wel dat ik een zwik spaken brak. Volgens mij reed ik toen 84 Km/u. Nu durfde ik niet harder dan 70.

Die vermaledijde drempels...

Helaas kwam ik midden in Arnhem uit en werd me de steile rit niet bespaard. Gelukkig moet alles wat naar boven gaat ook weer naar beneden, had dus flink nut van mijn opgebouwde potentiële energie zal ik maar zeggen. Maar dit smalle fietspad en de stoplichten nodigen bepaald niet uit tot kamikazegedrag.

Ik had mijn revanche bij de Goudsberg in Lunteren. Helaas ook hier een drempel. (Je denkt toch niet dat ik over het fietspad ga?)

2017-05/image.jpg

 

9 uur gefietst over 200 Km. Oké

Geen reacties



(optioneel veld)
(optioneel veld)
Helaas is deze domme vraag nodig tegen overdreven veel reactiespam.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.