Woe 12 Jul

The drone

Inmiddels heb ik het ding al weer drie weken en pas twee keer bijna kwijtgeraakt door onkunde en slechte verbinding.

Aan die slechte verbinding kunnen we tenminste wat doen.

Dus inmiddels is de garantie naar de gal mises vanwege ongeautoriseerde modificaties en zie de remote er tegenwoordig heel anders uit.

Voor:                    Na:

2017-07/dji-phantom-3-standard-5.8ghz-remote-controller-3.jpg2017-07/20170712_165510.jpg

Als eerste heb ik de brakke antennes vervangen voor betere exemplaren. Verkijk je niet op het kastje, er zitten daar twee richtingsgevoelige WiFi antennes in en een besturingsantenne. Het is een redelijk ingrijpende renovatie. De orginele antennes zitten met siliconglue vastgelijmd en moet je voorzicht lossnijden. Ook is het wel een dingetje om de microscopisch kleine plugjes weer vastgeklikt te krijgen.

Ook een steun voor een tablet aangebracht, wat ook het nodige zaag- en breekwerk vereistte. Deze is nu een beetje onnodig, aangezien ik het ook voor elkaar heb gekregen er een VR-bril op aan te sluiten. Bij tijden van schrijven heb ik die nog niet uitgeprobeerd, maar dat lijkt me echt kicken.

2017-07/35483792190_ae7e58ecea_o.jpg

2017-07/image3.jpg

2017-07/image2.jpg

Nee, is geen printplaat

2017-07/image.jpg

Do 22 Jun

Zelfoverschatting

Ik wilde altijd al een drone hebben en ook van die fraaie beelden maken van steden (illegaal) en natuurgebieden. Die dingen zijn verrekte duur en gisteren gaf ik het daarom op. Tweedehans zijn ze bijna net zo duur als nieuw. Ik besloot dat het bij een wens zou blijven en zou niet verder meer zoeken.

Edoch...

Toen ik vanochtend opstond en slaapdronken mijn tablet aanzette, stond er een aanbieding in mijn browsercache van CameraNu. Deze toko is bij mij erg bekend, het was een demomodel voor een zacht prijsje. Kijk, sterke vent die zijn vinger van het bestelknopje houdt.

Ik ben zwak...

Batterijen opgeladen en op pad. Er zou weliswaar een onweersbui aankomen, maar daar laten we ons niet door tegenhouden. Op de Engh in Soest op den Bergh spelen met het ding. Het bleek dat hij in beginnersmode stond. Dat betekent dat hij ongeveer 50 meter hoog komt en 100 meter ver. Die afstand maakte me niet zo veel uit, maar ik wilde graag veel hoger. En beginners zijn wij toch niet meer, uit met die stand. Overdreven gedoe.

En hoog ging hij.

Ik vond het bijna griezelig. Ik kon hem haast niet meer zien, maar zag door de camera dat het uitzicht uitstekend was. Het weer laten zakken duurde lang, ik snapte meteen waarom die stick in die stand vastgezet kon worden. 

Nu maar eens kijken hoe ver hij komt...

Zo ver dat het moeilijk werd om hem op het oog terug te vinden., Laat staan om goed te zien welke kant hij nu uitging. 

En toen kwam het noodlot.

Tweemaal een waarschuwing voor de batterijspanning, gevolgt door de opmerking "Connection lost"

Op 500 meter was hij ergens in het graan of het maïs neergestort. Die vind ik nooit meer terug. Mijn eerste vlucht zou toch niet meteen de laatste worden? Gelukkig kwam ik een man tegen die zijn hond uitliet en die vertelde redelijk nauwkeurig waar hij neergekomen was. 

Toch was het nog wel een 20 minuten zoeken...

Maar ik had hem voordat de regenbui losbarstte. Volgende keer maar ook een verrekijker meenemen en de afstand niet meer zo overdrijven... Voor nu even schoonmaken, hij is op zijn kop geland is het stof.

Bekijk mijn bijna laatste vlucht.

Zon 21 Mei

Emmerik

Om te beginnen een huishoudelijke mededeling. Ik weet dat foto's irritant traag laden. Ik probeer er wat aan te doen. Ik denk dat ze nu wat sneller zijn.

Eigenlijk was ik van plan om weer naar Antwerpen te gaan. De hele week was ik daar zeker van. 

Tot zaterdagochtend...

Toen had ik geen zin meer. Ik besloot na veel vijven en zessen om naar Emmerich te karren. Lang geleden dat ik de grote gevaarlijke Ginkelse Heide overstak. Het enige nadeel was dat ik op de terugweg weer de helling bij Arnhem opmoest.

Aan de andere kant, je hoeft dan tot Ede niet meer te trappen...

Toen ik vlak bij de grens was twijfelde ik heel even over de route en wierp een blik op mijn GPS. Die was uit. Oh ja, die was de vorige keer al leeg. Hij moet dus vrijwel vanaf het begin hebben uitgestaan. Kennelijk had ik de route uit mijn hoofd gevolgd. Ik besloot hem ook niet meer aan te zetten, eens kijken waar het schip strand. In Deutschland besloot ik de fietsborden te volgen en niet meer de route langs de bekende weg volgen. Hierdoor zag ik wel een heel mooi stukje Duitsland.

Wat je niet hebt in Deutschland is gebrek aan belangstelling. Ik dacht dat velomobielen ook daar gemaakt werden. 

2017-05/p5201357.jpg

2017-05/p5201359.jpg

2017-05/p5201361.jpg

2017-05/p5201364.jpg

 

Bijna iedereen stopte om te kijken.

De terugweg besloot ik heel anders te doen. Ik zou niet meer op de kaart kijken, maar testen hoe mijn topologische kennis was. (Op school had ik een 7, maar dat was omdat ik een zeer geavanceerd spieksysteem had uitgevonden.) Ik reed eerst naar 's Heerenberg, waar ik er achter kwam dat dat ook echt een berg is...

Had niemand mij kunnen waarschuwen?

Door naar Beek kwam ik een stuk tegen waar ik al eens eerder geweest was. Met mijn Hurricane. Ik weet niet hoe hard ik precies ging, maar wel dat ik een zwik spaken brak. Volgens mij reed ik toen 84 Km/u. Nu durfde ik niet harder dan 70.

Die vermaledijde drempels...

Helaas kwam ik midden in Arnhem uit en werd me de steile rit niet bespaard. Gelukkig moet alles wat naar boven gaat ook weer naar beneden, had dus flink nut van mijn opgebouwde potentiële energie zal ik maar zeggen. Maar dit smalle fietspad en de stoplichten nodigen bepaald niet uit tot kamikazegedrag.

Ik had mijn revanche bij de Goudsberg in Lunteren. Helaas ook hier een drempel. (Je denkt toch niet dat ik over het fietspad ga?)

2017-05/image.jpg

 

9 uur gefietst over 200 Km. Oké