Ma 23 Jan

Mango59 - vervolg

Vanochtend ben ik met de Mango naar Heerde gefietst. Om te beginnen dat was eens maar nooit weer. Ik dacht er tweeëneenhalf uur over te doen, maar het zijn er vijf geworden. Om te beginnen had ik drie keer een lekke band en geen idee waar dat vandaan komt. Mijn binnenband heeft een klein gaatje, maar ik kan niets aan de buitenband ontdekken. 

Wat me wel opgevallen is dat de Cyo oneindig veel meer licht geeft. Er zit dus echt een probleem in de bedrading die door het frame loopt. Binnenkort maar een draadboompje aanbrengen, niet zo'n heel groot probleem.

Ook moet ik een stellige bewering van me in beetje weer inslikken. Het blijkt dat een velomobiel toch wel zwaarder rijdt als de band onder de 4.5 Bar druk staat. Of dat nou komt doordat het 20"wieltjes zijn?

We zoeken het uit.

Zon 22 Jan

Mango59

Uiteraard ben ik nog niet klaar met het opknappen van de Mango. Nogmaals, het is geenszins slecht gesteld met het voertuig,  maar er moeten nog wat kleinigheden weggewerkt worden.  De banden zijn inmiddels uitgewisseld voor GreenGuards,  aangezien ik zeer regelmatig lek had met de Primo's. Gelukkig hebben deze nieuwe banden geen invloed op de snelheid,  maar de niet geringe draaicirkel is weer ietsje groter geworden. Niet echt een probleem.

Helaas is de achterbrug een klein beetje getordeerd en nu loopt de achterband op 6 bar een heel klein beetje aan.  Op 4,5 bar is er geen probleem. Voorlopig laat ik het zo, maar ik overweeg de brug te vervangen. Wanneer je aluminium last, verzwak je het naastliggende materiaal, dus misschien is dat geen goede oplossing. 

De lak laat zich fraai opknappen door Commandant, alleen zitten er twee scheurtjes, maar daar is weinig aan te doen. 

Er blijven nu twee dingen over.

Als eerste; het rubber van de gripshift zit nog aan de handen van de vorige eigenaar. Ik heb tijdelijk opgelost door het met stuurlint voor racefietsen te omwikkelen. Velomobiel.nl heeft grips op voorraad,  maar eens kijken of die passen. Moet ik weer naar Dronten fietsen,  een beetje saai stukje.

Maar het ergste is de bedrading.  Deze levert heel veel problemen. De bedrading lijkt een hoge weerstand te hebben, of er is ergens kortsluiting. De zekering is nog heel, dus ik vermoed het eerste,  maar het kan zijn dat hij te zwaar is voor de geleverde stroom. De Cyo gaf te weinig licht door deze bedrading en daarom deed hij het ook niet op de kleine MiniInTheBox accupacks. Nu heeft tot overmaat van ramp ook de accu (of de lader) het begeven, maar voordat ik dat doorhad, heb ik alles losgemaakt van deze bedrading om de oorzaak vast te stellen.  Op aangelegde noodbedrading doet de Cyo het twee uur,  met drie packs heb ik nu zes uur licht. De beugels zitten nog aan de spiegels, dus in geval van nood kan ik daar een Philips SafeRide bevestigen. De bedrading zal helaas weer helemaal opnieuw aangelegd moeten worden. Er loopt een deel door het frame, ik weet niet of ik dat weer ga doen.  

Ik heb ook een bilspier gescheurd,  maar door mijn Cauda dat niet gemerkt. Daardoor heb ik de zaak flink verergerd. Plotseling had ik in het gedeelte waar ik wel gevoel heb,  heel veel pijn. Ik heb nu twee weken rustig aan gedaan en dat heeft geholpen. Ik merk wel dat mijn conditie minder is. 

Ouder worden is een bitch... 

Woe 28 Dec

tweedijkenrit

Subtitel: drie keer is scheepsrecht.

ik heb een aantal malen een rondje afsluitdijk gemaakt. Altijd was dit het grote rondje: Soest -> Amsterdam -> Den Oever -> Makkum -> Kampen - Harderwijk -> Bunsburg *-> Soest of andersom. Ongeveer 330 km. Dit jaar kreeg ik het idee een ietsje kleinere variant via Lelystad te volgen, dan kom je over zowel de dijk Enkhuizen Lelystad en Afsluitdijk. Op de koop toe is dit ook nog een kortere afstand. Zoals de subtitel al zei, dit is de derde keer dat ik deze rit start.

De eerste keer waren er redelijk onverwacht waterhozen en zware stormen op het IJsselmeer en het Ketelmeer. Het leek me onverantwoord om door te gaan, dus bij Enkhuizen ben ik op het mooiere weer zuidelijker af gekoerst.

Bij de tweede keer – wederom op de Gaucho - daarentegen begaf de lager in mijn achternaaf het. Geen schande, met meer dan 40.000 km achter de kiezen. Wederom bij Enkhuizen gestopt, maar nu met de trein verder.

Soms is openbaar vervoer wel handig.

Nu ik erover nadenk, ik heb sinds dien niet veel meer op De Gaucho gefietst, terwijl ik hem snel gerepareerd had. Kan de Gaucho overigens niets aan doen. En eergisteren kwam ik op het idee om met de Mango hetzelfde te proberen.

Wat kan er misgaan?..

De rit begon voortreffelijk, prachtig weer, fris maar niet echt koud en bovendien zit je in een velomobiel. En inderdaad reis je met zo’n ding sneller dan op een open ligger. Bij het begin van de eerste dijk stond er een frietkot. Ik besloot eerst maar eens wat calorieën naar binnen te werken. Daar raakte ik aan de praat met twee gezellige mannen, waarschijnlijk vader en zoon. Ze wilde alles weten over “het ding” en ik heb ze alles uitgelegd. Na het praatje en de *kuch* patat *kuch* weer verder de dijk af. Vlakbij het punt waar het fietspad zich naar de wegkant verplaatst een sanitaire stop gemaakt.

Ik zou ook eens de hele dijk halen.

Toen ik weer weg wilde rijden, merkte ik snel dat ik een lekke band had. Vaak ontgaat me dat in de eerste instantie in een velomobiel. Ik wilde de band gewoon plakken. Ik wissel pas als laatste redmiddel en plakken kost me ook maar vijf minuten. Mijn pomp zit een beetje strak om het ventiel en de kracht om hem los te trekken was te groot voor het vergane rubber. Het ventieltje bleef in de pomp zitten. Geen nood, ik heb een reserve bij me.

Whoeps, dat is de verkeerde, die had geen ventiel meer om te beginnen

Lees verder